Deli Mavi Sonralar

"Eski ve yırtık ve solgun ve durgun..." diye başlar deli mavi. Son şarkıların, son akşamların ve son sözlerin birbirine kadeh kaldırdığı bu anda; yanımda dünya, karşımda ay var. Geceye bir not bırakıyorum bu akşam: Yalnızlığımın tadını çıkartıyorum usulca. Anason kokusuna alıştım artık; tükenmeye, küllerime ve sonra inatla yeniden hayata "merhaba" demeye alıştım.

Şiirlerle uzun yolculuklara çıkıp şarkılarla tekrar eve, yuvaya dönmeye... Tüm özlediklerimi onlardan habersiz ziyaret etmeye, düş tilkilerimin oyununa kandığımda başladım. Sigaramı küllükte unuttuğumda, dakikalarda diyarlara yelken açtığımda, beyaz sayfaları tekrar tekrar kirlettiğimde anladım yalnızlığa alıştığımı.

Gerçekleri adım gibi bilmeme rağmen aptal rolü yapıp kendimi akışa bıraktığımda anladım; beni merhametimin öldürdüğünü ve beni yine o küçük kıvılcımların yaşama döndürdüğünü. Her yanımda matem varken çocukça bir hevesle etrafta koşuşturup umuda sarıldığım an, hiçbir acının öldürmediğini, hiçbir korkunun yaşanması gerekenden alıkoymadığını anladım.

Kendime teşekkür ettim tekrar tekrar; beni dinlediği, anlamaya çalıştığı ve her hatada iyileşeceğime olan inancını yitirmediği için.

Sonralarda huzuru buldum bu akşam; biraz deli, biraz mavi...