Z. Güneş Ege

"Bir yerdesin, nerdesin? Şeker taneleri sen misin?" Henüz tanışmadığın birini her gece uhrevice özlemek ve onun kokusunu şeker tanelerinde aramak mümkün müdür? Aynı patlamadan kopup ayrı düşmüş iki parçacığın şiiri.

İçime delirmektense dışıma coştum. Başkalarının yazdığı o bitmek bilmez kurallar kitabının ortasında, uysallığı infaz etmenin edebi çığlığı.

“..hayallerini sabun yapıyorlar üstüne birde, geçer belki ellerinin kiri..” insanın kendi inşa ettiği zihinsel prangalardan kaçamayacağını sert bir tokat gibi yüzümüze vuran bu deneysel anlatı, gitmeyi bir kurtuluş sanan modern bireyin dramatik yıkımını konu alıyor.

Zamanın doğrusal akışını kıran, kaçınılmaz bir sonla parlak bir başlangıcın aynı barda kesiştiği, Amy Winehouse’un anısına gerçeküstü bir saygı duruşu.

“İnsan en az kendisi olduğunda kendisidir. Ona bir maske verin, size hakikati söylesin.” - Oscar Wilde

“Masadaki yüzler eriyip giderken, ben içimin en şeffaf rengini giyinmek istiyordum..."

“bu telaş hoş değil, bu bir polis baskını taşikardilere devinen." Maskelerden uzak, travmaların, hazların ve aşka karşı örülen o kalın duvarların çıplak bir anlatımı.

"Eski ve yırtık ve solgun ve durgun diye başlar deli mavi..." Bir gece vakti yalnızlığın, küllerinden doğmanın ve içsel huzuru bulmanın şiirsel bir dille iç döküşü.