Gerçekler ve Hayâller

Herkesten ve her şeyden vazgeçsek bile iç sesimizden kurtulamayız.Düşünme cezası müebbettir ruhumuzda..

İnsanlar sıradan gördükleri hayatlara dahil olup,sıradan değilmiş gibi hissettirip çekip gidebiliyorlar acımasızca..

Okumuş,yazmış kendi ayakları üzerinde mıh gibi hayata tutunan bizler; ne kimseye umut olmak isteriz,ne de birinin umuduna ortak olmak..

İnsan insana yâren olur en fazla..

Yâr olabilmekse büyük meziyet...Büyük bir hak ediş vardır orada..

Hiçbir ders kitabından,romandan,heykelden ve resimden öğrenemeyeceğiniz sonsuz sevgi,güven ve sadakat ister..

Bu duygular insan olmanın yapı taşıdır...

Bu hayatta herkrsin heybesi doludur.Ancak kimse,bir öncekinin koyduğu taştan sorumlu tutulamaz.

Eylemlerinizi sıradanlaştırısanız siz SIRADAN olursunuz..

Kimse kimsenin müneccimi değildir.Niyetler okunamaz..Söz ve davranışlar bu ezberi bozmak için vardır..

Âh lar ise kendi geçmişimize,hatalarımızadır belki de..

Neden başkasına âh edecek anlamı yükleyelim ki?

Hülasa,sükûtun altın olmadığı yerler de vardır.Sadece davranışlar kefaret olabilir bize..

Vicdan âhın engelidir..

Âhların tek sahibi ilahi adalet ve doğanın kusursuz dengesidir..