Göçmen bir umuttu benimkisi
Ait değildim huzurlu sofranıza
Sarmayın öfkemi
Silmeyin yaşlarımı
Hayal ettirmeyin bana...
Zayıflığımla meşhurum ben
İtilmişliğim bile sessizcedir benim...
Figüranıyım kendi hayatımın
En önden seyre çıkar her sabah iri gövdem
Sıska ruhumun çırpınışlarına şahit olmak için.
Üzerime sinmiş bu yolculuk,
Her gidişinde
Tren garlarının dramını
Musalla taşlarının gamını yüklenir kalbim
Göçmen bir umuttu benimkisi
Umudun da unutulduğu diyara meftun...
Tartışma
Yorumlar
Yoruma katılın
Yorum yazmak için hesabınıza giriş yapın veya yeni bir hesap oluşturun.
İnsan en koyu karanlık tünelinde boğulurken umut sessizce fısıldar daha bitmedi . Velhasıl güzel olmuş yüreğinize sağlık
Yanıt yaz
Yanıt yazmak için giriş yapın.
Çok teşekkürler hocam, kesinlikle öyle, en karanlık günde bile umudun fısıltısını işitebilmek lazım
Bende bir göçmen kızıyım… kaleminize sağlık
Yanıt yaz
Yanıt yazmak için giriş yapın.
Ne güzel... Herkesin bir gün göçüp gideceği şu dünyada, göçmen olmak var olmanın ta kendisidir. Ben de göçmenim... Teşekkür ediyorum değerli yorumunuz için