Gözyaşlarını Helal Et

Beni sormuşsun geçenlerde

Bakkal Ahmet Amca'ya,

Yan komşu Sevim Teyze'ye...

Gitti demişler benim için

Senden sonra çok kalmadı buralarda.

Üzülmüşsün biraz, ağlamışsın da...

Üzülme dünüm, ağlama sakın...

Değmezlerden biriydim senin için.

Akıbetime gitmek demişlerse de,

Aldırma sen, aldırma geçmişim...

Şimdinde olmasa da aklında belki,

Yahut karanlık bir köşesinde kalbinin,

Gizli saklı da olsa yaşıyorumdur belki de.

Oysa ne tuhaf değil mi?

Bu aşktan ilk sen gitmiştin dün.

Ve bu aşk için ilk ben ölmüştüm o gün.

İnanmazsan Bakkal Ahmet Amca'ya sor.

Ona olan borcumu ödemiş,

Veresiye defterini çoktan kapatmıştım dün.

Ben gün be gün ölürken bu aşk için,

İnan rahattı içim.

İnanmazsan bir de Sevim Teyze'ye sor.

Kuşlarımı ona emanet etmiş,

O pamuksu ellerini öpüp helallik dilemiştim.

Hayat ne garip değil mi?

Sen gittiğin yerden döndün nihayetinde.

Kimbilir ne müthiş bir sahneydi dönüşün.

Mahalle sakinleri arasında göremeyince beni,

Kimbilir içten içe ne çok üzmülmüşsündür.

Bende üzgünüm!

Dönüşüm pek mümkün değil diye buradan.

Yani istesem de dönemem bu ilahi diyardan.

Meleklerden öğrendim daha dün.

Kesin dönüş yapmış, taşınmışsın nişantaşından.

Onlar kimden öğrendi diye sorarsan,

Tabi ki Sevim Teyze'nin dualarından.

Hani şu yan komşum olan...

Dönüş haberini aldığım gün,

Tanrı'ya nasıl koştum anlatamam.

Bilsen ne çok yalvardım ona,

Ne çok yakardım oysa.

Son bir kez daha görebilmek için seni,

Ne tövbeler ettim huzurunda.

Tanrı lütfetti gördüm seni

Gördüm mezarıma giden adımlarını.

Evet görüyorum, görüyorum seni,

Ve benim için ağlayışlarını.

Gözyaşlarını helal et sevdiğim!

Borçlu kalmak istemem sana.

Ben helal ettim üstümdeki hakkını.

Borçlu gelme diye yanıma.