HEYY AYYULA

Heyy Ayyula!.


Bozkır duydu da sen duymadın sesimi.
 Atımın nalında aylar eskidi. 
Obam yerindeydi; sen yoktun.

Kül kokuyordu sökülmüş çadırların yeri,
Kazanlar çoktan soğumuştu.
 Bir kırık tarak buldum eşiğimizde;
Saçından düşmüş sandım, avuçlarım titredi.

Heyy Ayyula!..


Ben döndüm… Dönen ben değildim artık.
 Kılıcım pas tutmamıştı ama
 yüreğim senden başka her savaşı kaybetmişti.

Bir ak börü geçti eski yurdun kıyısından,
Başını çevirip uzun uzun bana baktı.
 Sanki biliyordu;
Bazı obalar yakılmaz, beklenerek yok olurmuş.