Neden YAZMA'lı insan?

Genellikle insanlar sürekli beyin gelişimimizi tam olarak sağlayabilmemiz için, daha doğrusu zihni gelişimimizi en yukarılara çıkarabilmemiz için kitap okumamızı isterler. Evet okumalıyız, bunda sıkıntı yok. Yani hiç kimse bilime, ilime ve gerçeklere aykırı bir şeyi önermiyor insanlara. Ama 45 yıllık ömrümde hiç kimsenin YAZ! diye bir komut verdiğini, öyle bir öneri de bulunduğunu, tavsiye ettiğini ya da dilek, istek veya arzu söylemini dile getirdiğine şahit olmadım.

Ben ki ömrünün ilk 18,5-19 yılını doğup büyüdüğü Trabzon'da, 1 yılını üniversiteye hazırlık anlamında İstanbul'da, sonraki beş yılını üniversite hayatı olarak Konya'da, askerlik hayatının ilk bir ayını Bursa'da sonraki uzmanlık zamanı olan 11 ayını da Balıkesir'de ve son 20 yılını da Kocaeli'nde geçirmiş bir insanım. Tek bir yerde kalmadım yani çok yer dolaştım denilebilir.

Tüm bu dolaşma zamanlarımın içerisinde bir kez olsun bir ALLAH kulunun ''Yaz '' diye bir istekte ya da tavsiyede bulunduğuna denk gelmedim hiç bir zaman. Yani '' Oku!'' hemen herkesin üzerinde mutabık kaldığı ve özellikle tavsiyede bulunduğu bir fiiliyat iken, ''Yaz!'' ise hiç kimsenin üzerine parmak basmadığı, önermediği ya da sevk etmeyi aklına bile getirmediği gizli ve  saklı bir bahçe gibiydi tam olarak.

Evet, dini kitabımız KURAN'I KERİM'in ilk ayeti de ''Oku!'' dur, orası tamam ama okumanın insanlara kazandırdığı ya da kazandıracağı kabiliyetler kadar yazmanın da insanlara kazandıracağı kabiliyetler, yetenekler, kazanımlar yok mudur?

Ben kendimi bildim bileli yazıyorum. Okumakla çoğu insan gibi oldukça fazla haşır neşir olan bir insan değilim ama yazma meselesi ile oldukça haşır neşir olan bir insanım. İlkokul yıllarımın son zamanlarından başlayan Şiir yazma fiiliyatı pandemi döneminin başlangıç zamanlarına kadar aralıksızca sürdü bende. Her fırsatta yazdım; üzüldüm yazdım, sevindim yazdım, kızdım yazdım, acıdım yazdım, aşık oldum yazdım, kaybettim yazdım, kazandım yazdım...

Ama hiç kimse '' Aferin oğlum, ne güzel yazıyorsun. Sakın bu yoldan vazgeçme '' demedi bana. Aksine kime  denk geldiysem sanki yazmak ayıp bir şeymiş gibi, utanılacak bir eylem çeşidiymiş gibi '' Niye yazıyorsun? YAZMA! '' kapısına çıkan değişik cümleleri döndürüp döndürüp yönelttiler bana.

Niye yahu? Yazınca bir yerlerimiz açıkta mı kalıyor? Hiç kimsenin göremediği avret yerlerimizi sen mi görüyorsun? Okuyunca herkes medeni, herkes kalbur üstü ya da herkes bilim adamı oluyor da yazınca yüzüne bile bakılmasına gerek duyulmayan yeryüzünün en tuhaf yaratığı mı oluyor insan?

Ve üzerine kalıbımı basarım ki Yazmak, okumaktan çok daha fazla beyni geliştiriyor!

Evet, okuyunca tarifi imkansız kazanımlar kazanır insan kabul ediyorum ama bana göre yazmak çok daha efor sarf ettiren bir fiiliyattır. Okurken bir gram enerji harcıyorsan yazarken harcadığın o enerjiyi en az iki ya da üç ile çarpman gerekir bence. Çünkü okurken başkaları tarafından hazırlanıp önüne sunulmuş dünyaları keşfetmeye çalışırken, yazarken sen üretiyorsun.

Üretmek bu dünyanın en kutsal eylemi değil midir? ( Üreten her insan çok değerlidir). Al işte sana üretme fırsatı YAZ! Yazınca okuduğun zamanlarda başkalarının önüne serdiği hülyaları, gezegenleri, rüyaları, ilimleri, bilimleri, düşünceleri sen üretiyorsun.

E birde yazma eyleminde deneyim kazanmış değerli, ederli ve kaliteli ürünler ortaya koyabiliyorsan tüm dünyaya kendi cümlelerinle seslenebilme imkanına kavuşmuş oluyorsun. Bence bunları bir kez daha düşün!

O yüzden okumak beyin sağlığı ve zihin mukavemetleri için ne kadar elzem bir fiiliyat ise yazmak da en az o kadar elzem ve gerekli bir fiiliyattır.

Benim başıma geldi başkalarının başına gelmesin diye söylüyorum: Herhangi bir insan evladına YAZMA! dediğin zaman bence sen tüm kainatı yok etmiş bir cürüm işlemiş oluyorsun...

O yüzden YAZMA! demeyin, YAZ! deyin..

Saygılarımla