Ölmez Bir Eser

Ölmez bir eserdi kalbin
Bilirim paha biçilmezdi sevgine
Zaman seninle anlam kazandı bugün
Zira her günün yeni bir sayfa
Yeni bir başlangıçtı gönlüme
Her sözün yeni bir macera
Yeni bir hikayeydi ömrüme

Gözlerin bir duygu da ortaktı gözlerimle
Bakışların bakışlarımla aynı menzilde
Tanıdık bir desen vardı yüzünde
Yanakların sevginin rengine boyanmış gibi
Gül dalı kadar canlıydı
Gül yaprağı kadar taze

Saçların hayat kokuyordu sevgilim
Yaz güneşi gibi sıcaktı tenin
Ellerin toprak kokuyordu sevgilim
Sonbahar kadar serindi nefesin
Hem hangi mevsim unutturabilirdi seni
Belli ki nurani bir sırra sahiptin

Sen kıymetlim, sen ölmezim
Gelişinle temiz bir sayfa açıldı ömrüme
Belli ki bu dünyadan değildin
Seni de Tanrı yaratmıştı beni de
Gökten düşmüş bir melektin belki de

Tanrının ölmez eseri bildim seni
İnkar edemem bu gerçeği, edemem
Tanrının bu en özel eserine nankörlük edersem
Çarpılırım, yamulur ağzım dilim
Bilirim nasipsizliktir nankörlüğün bedeli
Bunu en acı tecrübelerimden öğrendim