Çarpıyor kelimeler
Zihnimin dolu satırlarına...
Susarak sırtladığım bu yükü
Harf harf döküyorum omuzlarımdan
Hafifliğin gizli yankısında
Kayboluyorum...
Baharı bekliyorum,
Yaz yağmurları geliyor aklıma
Ve ateşin başında,
Buz kesiyor ruhumun kardan adamı...
Bulunmak istiyorum,
Arayanlar mezatında...
Vel-i nimetiyim ayrılık denen manifestonun,
Mutlu son ile pışpışlanan
Avutulmuş gözlere inat
Çürüyerek bekliyorum
Arananlar mezarında...
Yazıyorum...
Suskunluğumun mabedinde
Amin haykırışlarına
Şahit olana dek
Yazıyorum...
Kulak ver bana ey aşk...
Sur'a üfürülen kaybedişin sesi...
Yeryüzüne ikram ettiğim bu sızı
Son nefesimin
En diri bestesi...
Tartışma
Yorumlar
Yoruma katılın
Yorum yazmak için hesabınıza giriş yapın veya yeni bir hesap oluşturun.
Yüreğinize sağlık
Yanıt yaz
Yanıt yazmak için giriş yapın.
Teşekkürler hocam
Muhteşem bir anlatım şekli ile duyguyu işlemişsiniz ve en çok ayrılığın hem öğretici hem de yıkıcı yanını vurguluyor hissini veriyor bana, Kulak ver bana ey aşk… Sur’a üfürülen kaybedişin sesi…” dizeleri, aşkın kaybını kıyamet metaforuyla aktarmak itiraf etmek gerekirse dahice
Yanıt yaz
Yanıt yazmak için giriş yapın.
Kıymetli yorumunuz için çok teşekkür ediyorum hocam 🙏🏻