YazYorum
Felsefe11 May 2026

Vazgeçmek İnsanı Köreltir mi?

Hayatımız düz çizgide ilerlemediği gibi, parçalı da ilerlemez. Tercihlerimiz belli bir alan içinde kısıtlıdır. Ne yaparsanız yapın, piramitin üstünde olacağınız yazılmadıysa olamazssınız. Ama piramidin basamakları sizin elinizdedir. Bunu vazgeçmeyerek başarır insanoğlu.

Samet KARA|11 Mayıs 2026|1 dk okuma
111 görüntülenme|4 yorum

Zorluklar senin üstüne biner, bir küp gibi binmeye devam eder. Tepeye ulaşmaya yakınken yıkılır. Döngüyü hep devam ettirmek ise insanı yorar. Acaba vazgeçsem daha mı iyi olur, mutlu olur muyum düşünceleri beyninde dönmeye başlar. Ama unutma ki beynin seni yanıltıyor. Vazgeçtiğinde, keşkeler her zaman peşinde olacak. Bu yüzden yıkılmaktan korkma, yıkılmayı basamak olarak kullanmaya başla. Emin ol, vazgeçmeyen insan başarır, körelmez.


Tartışma

Yorumlar

4 yorum

Yoruma katılın

Yorum yazmak için hesabınıza giriş yapın veya yeni bir hesap oluşturun.

Elma Kurdu|

Bence mesele sadece vazgeçmemek değil. İnsan bazen yanlış şeyden vazgeçmediği için köreliyor. Çünkü sürekli “devam et” fikri, çağın en romantikleştirilmiş baskılarından biri hâline geldi. Halbuki bazı insanlar bir hayalin içinde değil, sırf bırakamadığı bir döngünün içinde yıllar geçiriyor. Bir de hayatı sürekli “piramidin basamakları” üzerinden düşünmek beni yoruyor açıkçası. Herkes yukarı çıkmak zorundaymış gibi. Belki bazı insanlar (Ben) yükseğe çıkmak değil, düşmeden yaşamak istiyor sadece.

Yanıt yaz

Yanıt yazmak için giriş yapın.

Samet KARA|

Ben o piramidin basamaklarını kendi yaptığım iş için yükselmek istiyorum. Belki hep 2 veya 3. Basamakta kalacağım ama vazgeçmeyip devam ettiğim için mutlu olacağım. Körelmek? Bu olmayacak. Çünkü ben insan odaklı, maddiyat odaklı bakmamaya çalışıyorum. Kendim için yoluma devam ediyorum. Düşünceleriniz ve yapınız çok kıymetli o yolu da başka şeylerde genelde seçiyorum.

Devam et

Benzer yazılar

Felsefe29 Tem 2026

Ölüm Hangi Renk Kokar?

Kendi kanının tadına bir kez alıştığında, sıradan bir hayata dönemezsin. Mith, geçmişini ateşe vermek için zihninin en karanlık yerine çekilir. Ancak orada onu renksiz kendi silüeti beklemektedir. Sahi, serumu söküp kaçtığın o kâbus bitti mi; yoksa içeriden kilitlediğin kapıyı hâlâ sen mi tutuyorsun

Münferit Arıza·4 dk·0·247
Felsefe12 Tem 2026

Cenin Pozisyonunda Bir Devrim

St. Petersburg’un ağır sisi altında, aynı kapının ardında sıkışıp kalmış üç sessizlik... Hafızamız elinde çekiçle beklerken, dışarı kaçmak bir ilüzyondan ibaret. Ruhun o en karanlık, en kırılgan köşesinde beliren tek bir soru: Bir veda mı, yoksa demlenen bir teselli mi? İnsan kaç kerede kendi olur?

Münferit Arıza·3 dk·0·237
Felsefe11 Haz 2026

Ben Kimim?

Kimlik krizi, benliğin çözülüşü kadar yeniden kuruluşudur. Ouroboros, Jung'un bireyleşme kuramı ve Bergman'ın Persona'sı; insanın maskeleriyle ve gölge yönleriyle yüzleşmeden gerçek benliğine ulaşamayacağını gösterir. Bu nedenle kriz, bir son değil, dönüşümün başlangıcıdır.

Rigel\'in Feneri·3 dk·0·454