“Yağmur başladığında şehir biraz susar.
Sokakların telaşı azalır, insanların adımları yavaşlar. Camın ardından yağan damlaları izleyen insan, farkında olmadan kendi içine doğru bir yolculuğa çıkar.
Her damla başka bir düşünceyi taşır sanki; yarım kalmış hayaller, söylenmemiş sözler, geçmişten kalan anılar… Yağmur, insanın kalbindeki sessiz odaların kapısını aralar.
Kimi insan yağmurda huzur bulur, kimi bir özlemi hatırlar, kimi de dünyanın bütün yorgunluğunu bir anlığına omuzlarından indirir. Çünkü yağmur sadece gökyüzünün ağlayışı değildir; bazen insanın içinde biriken duyguların da tercümanıdır.
Ve belki de en güzel tarafı şudur: Yağmur yağarken herkes biraz daha kendine yaklaşır.”





Tartışma
Yorumlar
Yoruma katılın
Yorum yazmak için hesabınıza giriş yapın veya yeni bir hesap oluşturun.
Yağmur, insanın kalbindeki sessiz odaların kapısını aralar kesinlikle katılıyorum 👏🌸
Yanıt yaz
Yanıt yazmak için giriş yapın.
Çok güzel bir yazı olmuş, kaleminize sağlık👏👏👏
Yanıt yaz
Yanıt yazmak için giriş yapın.
Yağmuru sadece bir doğa olayı değil, insanın kendi içine açılan bir kapı olarak ele almanız çok güzel olmuş. Sade ama duygusu olan bir anlatım. Özellikle "kalbin sessiz odaları" ifadesi metnin ruhunu taşıyor. Kaleminize sağlık.
Yanıt yaz
Yanıt yazmak için giriş yapın.