Yazmak

Son altı yıl evveline kadar şiir yazan amatör bir şairdim ben ve şiir ilhamla yazılır. Ama roman yazmak sadece ilhamla olmaz. Son altı yıl da roman yazma ile uğraşıyorum. İlhamın yanında kurgular var, senaryolar var ve büyük resme bakıp her şeyiyle bütün olan muhakeme becerileri var. Şiirin kalıplarına sığdıramadığım anlatma iştahımı romanla tatmin etmeye çalışıyorum. Hayal gücünü mükemmel bir şekilde çalıştırmanı sağlıyor roman yazmak. Benim açımdan bu durum böyle. Bu platformda ise yazma sanatımın farklı bir yolunu geliştirmeye çalışıyorum. Başarabiliyor muyum bilmiyorum

İkinci şık bilmiyorum ama daha yakın geliyor mutlaka kendinden izler taşır

Belki de yazmak, insanın kendi içindeki kaosu estetik bir düzene dönüştürme çabasıdır. Çünkü bazı duygular konuşularak taşınamaz; ancak bir cümlenin içine gizlenince katlanılabilir hâle gelir. (Barthes.) Bu yüzden hiçbir karakter tamamen kurgu değildir aslında. Her yazar, farkında olsa da olmasa da, kendi kırık aynasından parçalar bırakır satırlara. Bir roman bazen büyük bir fikirle değil; geçmeyen tek bir hisle başlar. (Camus.) İnsan çoğu zaman anlatacak hikâyesi olduğu için değil, susarsa içinde çürümeye başlayacak şeylerden korktuğu için yazar. Belki de yazmak; insanın kendine bile itiraf edemediği duygulara bir alter ego yaratmasıdır. Bu yüzden bazı cümleler bizi sarsar. Çünkü okurken yalnızca yazarı değil, kendi gizli taraflarımızı da görürüz. (Kafka.)”