Yazılar

Bir çay ince belliye içinde sen olsun

Ruhu savrulmuş mavilerde

En çok susturduğumuz yanımız, bir gün karşımıza yabancı biri gibi çıkar. Bu öykü, Carl Gustav Jung’un gölge arketipi ve bölünmüş benlik kavramından ilham alarak yazılmıştır.

Ruhunun sesini kaybetmek istemeyen bir insanların hakikat, ahlâk ve sığınak arayışında bıraktığı sessiz izlerin harflere dönüşmüş hâlidir.

​"Herkesin birbirine benzediği, kimsenin sorgulamadığı bir yerde; düşünen insan kendi ülkesinde sürgündür."

Bu yüzden hiçbir zaman "deli" sözcüğünü rahat telaffuz edemedim.

Kapanmak üzere olan bir kafede paylaşılan son patates, iki yabancının hikâyesini başlatır.

Çünkü benim başarım, bir liman olmak değil, o limanlara giden yolu aydınlatan sarsılmaz bir fener olmaktı. Tek başıma.