Yazılar

Gök henüz tam kararmamıştı; Tanrı Dağları’nın ardından son ışık çekiliyordu. Ben, demir kokusunu bilen bir alp; sen, obanın en güzel kızı… Ve sana şöyle seslenirdim:

Ey Börte Ujin, eğer gök bana bir yurt verdiyse, ben onun en sıcak köşesini senin sessizliğine kurdum.