Merhaba ulan dayananlar.
Sabah alarmına söve söve uyanıp yine de kalkanlar.
Canı kırık ama omzu dimdik gezenler.
İçinden “yeter” deyip dışından “devam” edenler.
Bu dünya fazla ciddi.
Fazla hesapçı.
Fazla aceleci.
Ama siz…
Hâlâ birine çay koyuyorsunuz.
Hâlâ bir kitabın altını çiziyorsunuz.
Hâlâ bir çocuğun başını okşarken yumuşuyorsunuz.
Dayanmak pasiflik değildir.
Dayanmak;
yıkılmamak için her gün yeniden karar vermektir.
Öfkeyi zehre dönüştürmemektir.
Kırılınca kabalaşmamaktır.
Merhaba ulan dayananlar.
Sizi kimse alkışlamadı belki.
Ama dünya sizin sessiz inatçılığınızla dönüyor.
Biz romantik değiliz.
Saf da değiliz.
Sadece vazgeçmiyoruz.
Çünkü vazgeçmek kolay.
Dayanmak karakter ister.
Ve bir gün,
bu fazla ciddi dünya biraz gevşerse,
biraz insaf öğrenirse,
biraz gülmeyi hatırlarsa…
Bilin ki bunu en çok
siz başardınız.
Merhaba.
İyi ki varsınız.



Tartışma
Yorumlar
Yoruma katılın
Yorum yazmak için hesabınıza giriş yapın veya yeni bir hesap oluşturun.
Bu kadar tesadüf pes kitap okurken altını çizen ben 🙂İnsan olduğumuzu unuttuğumuz an biteriz dedik dayanmaya devam bu kaos bize uygun değildi bizde dışından devam ettik kadarımızca Velhasıl güzel bir yazı olmuş yüreğinize sağlık saygılarımla
Yanıt yaz
Yanıt yazmak için giriş yapın.
Teşekkür ederim :))
Yanıt yaz
Yanıt yazmak için giriş yapın.