OPERA

Sever misiniz, gider misiniz ?

Her hafta opera veya bale izlemeye giden bir ailenin çocuğuyum. Tüm çocukluğum boyunca, cumartesi kabusum olmuştu. Hafta sonu gelsin istemezdim. 

Evde de devamlı klasik müzik dinlenirdi, piyano çalınırdı.

Tüm ailede sevemeyen tek birey olduğum için, zorla götürülüp sevdirilmeye çalışılırdı.

Yok olmadı, olamadı. Ne baledeki hareketlilik, ne de operadaki dekorların muhteşemliği. 

Normal konuşmak varken, niye bağırıp kavga eder gibi uzatırlar ki lafı. Araya girip abi biraz kısabilir misin diyemezsin de. Oldukça seviyeli yükselen sesler. 

Belki de bu kadar sabırlı oluşumu, tüm çocukluğum boyunca gittiğim operalara borçluyum. 

Karmen operasını izlemiş miydiniz? Muhteşem dekor, muhteşem kadro, sahnedeki her şey muhteşem. Ama arkadaşım dört perde olur mu ya. En fazla 12 yaşında falanım, bu yaşta çocuk getirilir mi buraya, zavallı ben uyuyamıyorum da, geçmedi o zaman, bitmedi o perdeler. Sonunda tüm AKM ayakta alkışlıyor, ben de onları alkışlıyorum hadi iyisiniz bitti diyorum. Eve dönüş yolunda, konuşulanlardan anlıyorum ki, muhteşem bir şey izlemişiz. Evet bende bunun farkındaydım zaten, sadece niye sıkıldığımı anlamamışım. Çocuğum ya ondandır.

20 li yaşlarımda, arkadaşımın kuzeninin, opera eğitimi aldığını öğrendiğim zaman, uzaylı görmüş gibi bakmıştım kıza. Neden, niye, niçin, ne gerek.

Kelimelerin müzikle buluştuğu, sesin oyunculukla buluştuğu, bu zarif sanatı ben hiç bir zaman sevemedim. Ne dinleyebildim ne de hissedebildim. Sakın yanlış anlaşılmasın, kendisine saygım sonsuz, kişisel herhangi bir sorunum da yok.

Çocukluk yıllarımda, bu kadar üstelenmemiş olsaydı, bugün sevme şansım olabilir miydi bilmiyorum. Denemeye de korkuyorum.

Bu kadar saygın bir sanata, bu denli uzak olduğum için üzgünüm. Umarım hiç bir opera sanatçısı bana kırılmaz. 😍