Sanat Sahibine Doğru Yol Alır

Sanat,kaygı gütmekten ya da bir çıkar ilişkisine hizmet etmekten uzak olmalıdır. Sanat ortaya çıkar ve sahibine, okuruna, izleyicisine doğru yol alır. Sırf belli bir düşünceyi savunmak, belli bir hakikati dayatmak ya da bir amaca hizmet etmek için sanat yapılmaz. Çünkü sanatın değeri, neye hizmet ettiğinden çok insanda ne uyandırdığıyla ilgilidir.

“Sanat sanat içindir.” diyen anlayışa daha yakın hissediyorum. Sanatçı eserini ortaya koyduktan sonra, o eser artık yalnızca ona ait değildir. Her insan onda kendi duygusunu, yarasını, sevincini ve anlamını bulur. Aynı şiir birine aşkı, bir başkasına ayrılığı; aynı tablo birine huzuru, diğerine yalnızlığı anlatabilir. İşte sanatın özgürlüğü de burada başlar.

Sanat bir düşüncenin sözcüsü olmak zorunda değildir. Bazen yalnızca güzel olduğu için vardır; bazen hiçbir şeyi açıklamadan insanın içinde bir yere dokunur. Bir şiirin dünyayı değiştirmesi gerekmez, belki yalnızca bir insanın içinde yıllardır kapalı duran bir kapıyı aralaması yeterlidir. Sanatın hakikati de tek ve değişmez değildir; eser ortaya çıkar, sonra kendi yolunu bulur ve gerçek sahibine ulaşır.