Trol La La

ne zorun vardı

tezgaha sermişsin ruhunu da

düştükçe düşüp döndükçe başın

gözlerine doluşmuştu salyaların

nasıl ıslarsın ağzına pabuçlar

sağa sola hepten sarkmış dilin

hangi sofrada sattın vicdanını

kaç ak/çeye vuruldu gölgen

üç beş alkış uğruna eğilmiş boynun

bir efendinin düğmesine açılmış koynun

oysa bir zamanlar

vardı insansı görünen sesin

çocuğun gülüşüne benzeyen

utangaç yanın

şimdi ekran köşelerinde

kiralık öfkelerden taşıyorsun

göbekten hortumla beslenen

bir aç kuklasın oyna durma

ipinde zıplarken pireler

kurusun parmakların

ağzında avuç avuç küfür

kahpe klavye tuşlarında

aynaya bakmaktan korkan

zavallı yüzün

Cafer Başer

15/06/26