Yazılar

Yarım kalan her şey, içimizde büyüyen en güzel ihtimaldir.

Bazı insanlar geçmez içimizden; yalnızca yer değiştirir. Bunu, bir yabancının gözlerinde eski bir evi arayan bakıştan öğrendim.

Gılgamış Destanı, insanlık tarihinin ilk kahramanlık destanı değil; ilk büyük varoluş krizinin edebî anlatımıdır. Bu yazı, ölüm, kimlik ve anlam arayışını destanın sembolleri üzerinden yeniden düşünmeye davet ediyor.

Ruhunun sesini kaybetmek istemeyen bir insanların hakikat, ahlâk ve sığınak arayışında bıraktığı sessiz izlerin harflere dönüşmüş hâlidir.

Ne bir rüzgâr koptu, ne gök başka renge döndü, Yalnız içimde eksik duran bir mevsim tamamlandı. Bazı gelişler kapıdan değil, insanın kaderinden olur; Bugün bana Umay geldi, sessizlik bile çoğaldı.

Sonun başlangıcı...

Evreni bir cetvel, hayatı da kusursuz bir sebep-sonuç ilişkisi zannediyoruz.

Mutluluk hakkında bir deneme

​"Herkesin birbirine benzediği, kimsenin sorgulamadığı bir yerde; düşünen insan kendi ülkesinde sürgündür."