Esra

İnsanın kendine yabancılaşmasını, yönünü kaybetmişliğini ve hissettiği derin yalnızlığı uçurtma ve balon imgeleriyle anlatan bir şiirdir.

Bir kadının eski aşkını anmasını; pişmanlıklarını ve öfkesini gelecek umudundan vazgeçmek adına kabullenmesini ve vazgeçişini anlatır.

Bir çiçeğin taşıyabileceği anıları ve hisleri anlatır; unutulamayan bir aşkın insanı çiçek gibi soldurduğunu tasvir eder.

Yalnızlık ve umutsuzluk arasında sıkışan bir ruhun iç sesi; duygular ve varoluş sorgusu üzerine kısa, yoğun bir metin.