Ben Seni Zor Unuturum

Sen yoksun diye nicedir

Sen unuttun diye bir süredir

Beni yok saydın diye iki de bir

Bende seni unutacak değildim ya

Kalbimi yok sayacak değildim ya

Hatıralarıma çamur atacak değildim ya

Sen unutabilirsin herşeyi hem

Ki unut, unutabilirsen

Ne kadar unuttum desen de kalbine

Tüm bizli hatıralar, en özel anlar

Ebediyen saklı kalacaktı

Zihninin karanlık zindanlarında

Sen alışabilirsin bensizliğe hem

Ki alış, alışabilirsen

Ne kadar alışırım desende kendine

Bir başkasında bulduğun teselli

Memnun etmeyecekti kalbini

Fakat ne kalbim ne sevgim

Hiçbiri senin değildi artık

Ne aklım sendeydi ne de fikrim

Fakat hatıralar ve yaşanmışlıklar

Yalnız benimdi artık yalnız benim

Hem hayalde olsan şimdi

Bir düşünce de olsan zihnimde

Gerçek olmasa da yüzün ve saçların

Kurduğum her düşte bana aittin

Gülüşün mesela bana aitti

Aklımda sakladım sana ait her şeyi

Hatırladığım ne varsa sana dair

Gönlüme kilitledim bil ki

Hem bir hayalde olsan içimde

Kocaman karanlık bir avuntusun gönlüme

Düşlerle avunmak yetmese de ruhuma

Yokluğunda gideri vardı hepsinin

Hem sen değil miydin

Unutmak bahanesine sığınan

Sen değil miydin beni yok sayan

Hiçlik rüzgarlarına beni iten sen değil miydin

Söyle gidenim sen değil miydin

Beni arkanda bırakırken gülümseyen

Çekinme hem konuş benimle

Kalmasın içinde bir söz, bir yokuş

Var mı bir bahanen bu gidişe

Hem bakma bana öyle boş

Belli ki dinlemiyorsun beni yine

Sen hep susuyorsun olmaz ki böyle

Ben hep konuşuyorum ama kime

İkimize de zarar veriyor bu durum bence

Benim bildiğimi sende bil istesem de

Susmayı beceremiyorum bu günlerde

Sen gittin, ama ben susmadım

Sen gittin, ardından şiirler yazdım

Hem nasıl söylesem bilmiyorum

Ben seni ey yar, ben seni

Ben seni bir ömür zor unuturum.