Dijital Lale Devri

Dijital Lale Devri

Geceleri ekran ışıklarıyla aydınlanan şehirlerde, yansımalar artık suya değil camlara düşüyor. Paylaşılan görüntüler, kusursuz kareler ve filtrelenmiş hayatlar… Hepsi bir devrin yeni laleleri gibi göz alıcı ama dokunulamaz.

Dünya bir yerlerde kırılıyor. Uzakta savaşlar, yıkımlar, sessiz çığlıklar büyüyor. Ama burası, başka bir ritimde akıyor. Bildirim sesleri, paylaşımlar, beğeniler… Hayatın gerçek ağırlığını kısa süreliğine unutturuyor.

İnsanlar acıyı görmemeyi öğrenmiş gibi. Görüyorlar ama kaydırıyorlar. Bir görüntü, bir sonraki görüntüyle siliniyor. Estetik olan kalıyor, rahatsız eden kayboluyor.

Ama her ihtişam gibi bu da kırılgan. Çünkü gerçek, eninde sonunda ekranın dışından içeri sızıyor. Görmezden gelinen her şey, bir yerde birikiyor.

Ve belki de bu çağın en sert gerçeği şu: İnsanlık, en çok görmesi gereken anlarda bile bakmamayı seçiyor.