Duvar yazılarını bildin mi? Gençliğimizi saklanmış doksanlı yıllarda yaşanmış. Hep garip bir anlam taşıyan ifadeler.
Duvarlar konuşmaz derlerdi ama biz en çok onları dinlerdik. Sessizliğin en gürültülü haliydi belki de o yazılar.
Bizde arkalarına saklanıyorduk. Hep farklı anlamlar taşıdığını düşünüyorduk. Aslında hep netti söyledikleri anlattıkları.Gereksiz anlamlar yükleyerek.
Belki de kendimizden kaçmanın en kolay yoluydu; başkasının cümlesine sığınmak.
Hayallerinizin yükünü çekiyordu hepsi. Bize yük değildi Taşıdıkları. Sadece biz anlamıyorduk. Hem de ne gereksiz anlamlar. Hayal dünyamızda sınırlı. Duvar yazıları.
Oysa o yazılar bizden daha dürüsttü; biz eğip büküyorduk gerçeği.
Kendimizi ifade etmeye en kolay yollarından biriydi.Mesela benim bir defterim vardı.İnsanlara söylemek istediklerimi duvar yazılarıyla ifade ettiğim.
Belki de en çok o defter beni anlıyordu.
Şimdilerde hepsini kamyon arkalarında görüyorum.O duvar yazıları kamyon arkası sözler haline gelmiş.Yetmemiş Instagram Storyisi olmuş.Hep ağır abilerin ağzından çıkıyor bu sözler.Hep böyle en delikanlı insanlar söylüyor.Kahramanları hep yakışıklı ya da hep kaslı.En güzel model kızlarının ağzından çıkıyor o sözler,Kum saati vücutlar.Sanki sıradanların yaşama hakkı yok.
Sanki duygular da estetik kaygıya düşmüş gibi; kim söylüyorsa ona göre değer kazanıyor.
Zaman değiştikçe bir şeyler evriliyor duvar yazıları.Değişmeyen tek şey anlamlari.
Belki de değişmeyen biziz; sadece aynaya bakacak yer bulamıyoruz artık.
İlk düşündüğümde bir çok duvar yazısı geliyor aklıma.Ama iş çok başka. Söylesem genelgeçer ayıp ,söylemesem içime dert. Kahrolmaydı bu duvar yazıları başa dert.
Bazı cümleler vardır, silinmez. Üstünü boyarsın, yine alttan kendini belli eder.



Tartışma
Yorumlar
Yoruma katılın
Yorum yazmak için hesabınıza giriş yapın veya yeni bir hesap oluşturun.
Benden izler buldum . İlk gençlik yıllarımda duvar yazılarını okur ,bir tek ben değilmişim dertli derdim . Ben duvarlara yazamazdım ve aynen bir defterim vardı ona yazardım bütün acılarımı o iyi gelirdi . Bir cümlenin altında neler gizliydi Hayat bu ne tuhaf ki aynı şey aslında bir terapi yöntemi yazmak ve en çok tavsiye ettiğim yöntem adı sosyete oldu duygu kontrolü defteri
Yanıt yaz
Yanıt yazmak için giriş yapın.
Zaman eviriyor çeviriyor duygularıda. Yaşanan hisler hep aynı. Sanki anlamsız kalıyor gibi. Fakat hep değer katıyor bence yaşanmışlıklar.Binlerce yıl önce söylenende bu gün aynı ifadeyi temsil ediyor. Biz nasıl anlarsak öyle cereyan ediyor hayatımıza.