YazYorum
Öykü9 Ağu 2026

KISA BİR KONUŞMA

Kırık bir hikâye Görsel:Sait Mingu

Hayâl|9 Ağustos 2026|1 dk okuma
201 görüntülenme|4 yorum

Telefon çaldı.Arayanı görünce saniyeler süren çırpınışlarla sarsıldım..

Sesini duyunca hepsi geçti.Olanlar,olamayacaklar ve olmasını istediklerimiz öyle kocaman bir çuval olmuş ki döke döke bitiremedik.

Biraz ben ağladım.O dinledi . Sevdiğini söyleyemedi.Çok heceledi .

Ama bozkırın sarısı,rüzgârın soğuğu,geçmişin sızısı lâl etti dilini..

Elleri olsaydı yanımda tutuverecektim..

Sesim yetmedi oralara .

Keşkeler o kadar yırtıcıydı ki ne nefesim,ne ellerim,ne mucizeli vaatler kurtaramadı bizi..

Saatler süren kısacık konuşmamızla akşamı ettik..

Yine kalbim ağrıyor,o da özledi ..Ne o gelecek,ne ben gideceğim.

Telefonu kapadık...

Tartışma

Yorumlar

4 yorum

Yoruma katılın

Yorum yazmak için hesabınıza giriş yapın veya yeni bir hesap oluşturun.

Devam et

Benzer yazılar

Öykü16 Ağu 2026

BÖLÜM 7 Rüzgârda Kalan Yazma

Benim çocuklarım.Köyde, Maviş’in sevdiği Civan’la kaçması üzerine evde büyük bir namus ve öfke fırtınası kopar. Amcalar tüfeklenip atlarla yollara düşer, jandarmaya haber verilir, kadınlar ağıt yakar ve tüm sülale ayağa kalkar. "Kara Oğlan", Maviş Ablasına verdiği sözü...

Yuzika·9 dk·1·525