Rüzgârın uğultusu kesildi. Kafamı çevirdim. Pencereyi kapatmıştı.
Demek ki böyle istiyor, diye düşündüm.
Önümdeki kitaba tekrar döndüm. Onun ayak sesleri, okuduğum dünyanın içinde kendine yer ediniyordu. Söyledikleri karakterlere ses oluyor, mutfaktaki sesler ve kokular bu dünyayı daha canlı hâle getiriyordu.
En son duyduğum, çarpan bir kapıydı.
Dünyamda kalmak istemiyor demek ki, diye düşündüm.
Kalkıp pencereyi açtım. Rüzgârın sesini severdim.
Ama artık kitapları öyle okuyamayacaktım.
Tartışma
Yorumlar
Yoruma katılın
Yorum yazmak için hesabınıza giriş yapın veya yeni bir hesap oluşturun.
İlk yorum için alan hazır
Bu yazı hakkındaki ilk düşünceli yorumu siz yazabilirsiniz.