Varlığı OKumak

Varlığı Okumak

İnsan, varlığın içinde yürüyen bir sorudur. "Neden buradayım, nereden geldim, nereye gidiyorum?" Bedeni yeryüzüne aitken kalbi sonsuzluğu meyleder. O, toprağa basar ama göğe bakar; gözleri ufka , ruhu hakikate açıktır. İnsan, kendi sınırlarını keşfederken evrenin sınırsızlığını da görür ve arayış, hayatının en derin yolculuğu olur. Varlık, bir kitaptır; her dağ, her deniz, her yıldız birer sayfadır. Hepsi sessizce konuşur, her biri bir düzenin ve hikmetin izini taşır. Hiçbir yaprak rastgele düşmez, hiçbir gece sebepsiz çökmez. Varlık, başıboş değil; her zerresi bir ilahi dokunuşun şahitliğidir.

Allah ise her şeyin kaynağıdır. Görülmez ama her şeyde görünür; uzak sanılır ama insana şah damarından daha yakındır. İnsan O' bu aradığını zanneder; oysa arama duygusu bile O'ndan gelir. Kalbe düşen merhamet, akla gelen hikmet, vicdandaki adalet... Hepsi O'nun izidir.

İnsan, varlığı okudukça Allah'ı tanır; Allah'ı tanıdıkça kendini bulur; kendini buldukça da varlıkla barışır. Çünkü insanın huzuru, kökünü ve kaynağını bilmesindendir. Belki insan bu dünyada sahip olmak için değil de şahit olmak için vardır: bir çiçeğin açışına, bir çocuğun gülüşüne, bir gecenin sessizliğine... Ve bütün bunların ardındaki ilahi hikmete.

İnsan fânidir, varlık geçicidir, ama ablam kalıcıdır; Allah ise ezelî ve ebedidir. En büyük yolculuk dışarıya değil, kendi içine doğru olandır. Kalbinin derinliğinde Rabbine açılan kapıyı çaldığında, aslında eve dönmeye başlar.

İlayda ÇALIŞKAN