Ben de Seni Seviyordum Öğretmenim

“Bende seni seviyordum öğretmenim…”

Tek suçum erkek olmaktı belki, ama ben cinsiyetimi seçmedim.

Belki senin için bir kaktüstüm… dikenliydim, mesafeliydim.

Ama biraz su verseydin, ben de çiçek açardım.

Bir öğrencinin kalbi, bazen sessizce büyür… bazen bir bakışla kırılır.

Öğretmen olmak, sadece bilgi aktarmak değil bir kalbe dokunmak, bir ruhu şekillendirmektir. Gerçek öğretmen, öğrencinin cinsiyetine, görünüşüne, başarısına değil potansiyeline bakar. Çünkü her çocuk, sevgiyle sulandığında çiçek açar. Cinsiyetin değil, kalbin sesini duyar.

Ve bilir ki, bir çocuğun kalbinde açan çiçek, bir toplumun geleceğini güzelleştirir.Bir öğrencinin sessiz sevgisini görmezden gelmek, bir kaktüsün çiçek açma ihtimalini yok saymaktır. Psikolojik olarak, çocuklar öğretmenlerinde onaylanma ve görülme ihtiyacını taşır. Bu ihtiyaç karşılanmadığında, birey ilerleyen yaşlarda değersizlik ve reddedilme duygularını taşır.Erdemli öğretmen, farkı değil insanı görür.