Felsefe

Kimlik krizi, benliğin çözülüşü kadar yeniden kuruluşudur. Ouroboros, Jung'un bireyleşme kuramı ve Bergman'ın Persona'sı; insanın maskeleriyle ve gölge yönleriyle yüzleşmeden gerçek benliğine ulaşamayacağını gösterir. Bu nedenle kriz, bir son değil, dönüşümün başlangıcıdır.

Zihnimizde canlandırdığımız, üzerinde özgürce müdahale etme imkânı bulduğumuz ve tüm duygularımızı sakladığımız o sahne arkası, nasıl olur da somut bir varlık kazanır?

Geçmiş sadece akan zaman değildir, geçmiş senin tercihlerindir.

Ülkemizde sevinçlerin ve tasaların birlikte yaşandığı birçok olay var, bunların başında hiç şüphesiz milli ve dini bayramlar geliyor. Bayramlar, bir milleti millet yapan sevinçte ve tasada bir olmayı, diri olmayı, iri olmayı sağlayan değerlerdir.

"Yaşadığın hayatı, en küçük ayrıntısına kadar sonsuz kez daha yaşayacak olsan, bu düşünce sana ne yapardı?"

Heidegger ve İslam, ölümün yaşamın anlamını görünür kılan temel bir gerçeklik olduğu konusunda buluşur. Heidegger’de ölüm varoluşun aynası, İslam’da ise ahirete açılan kapıdır. Her iki yaklaşım da insanı hayatını yeniden düşünmeye ve daha şuurlu yaşamaya davet eder.

İnsan evrenden ayrı mı, yoksa onun devamı mı? Bu deneme; yıldızlarda doğan atomların yaşamla buluşmasını, dönüşümü, ölümü ve insanın evrendeki yerini felsefi bir bakışla sorguluyor. Bilimden beslenen metin, anlam ve bilinmeyen üzerine yeni sorular açıyor.

Bir gece insan kendine dönüp bakar ve fark eder ki, hayat boyunca başkalarını, hayalleri ve ihtimalleri kovalarken aslında kendisinden uzaklaşmıştır.

“Kurban” kelimesinin kökü olan “kurb”, yakınlık demektir. Yani kurbanın özü ölüm değil, yaklaşmadır. İnsan, tarih boyunca hakikate ve kutsala yaklaşmak için kendinden bir parçayı feda etti. Belki de insanın asıl kurban etmesi gereken şey, onu hakikatten uzaklaştıran kendi karanlığıdır.