Yazılar

Kendi sesini bulmak ve sınırlarını koymak için hyoid kemiğinin bağımsızlığından ilham al

“Bu bir kriz değil,” diye geçirdi içinden, “yalnızca perdenin yırtığından sızan ışığın, toz zerrelerini görünür kılması...

Bir annenin yavrularına yetememenin acısı...

Adını sızı koydum bu hissin

“..hayallerini sabun yapıyorlar üstüne birde, geçer belki ellerinin kiri..” insanın kendi inşa ettiği zihinsel prangalardan kaçamayacağını sert bir tokat gibi yüzümüze vuran bu deneysel anlatı, gitmeyi bir kurtuluş sanan modern bireyin dramatik yıkımını konu alıyor.

​"Herkesin birbirine benzediği, kimsenin sorgulamadığı bir yerde; düşünen insan kendi ülkesinde sürgündür."

Kapanmak üzere olan bir kafede paylaşılan son patates, iki yabancının hikâyesini başlatır.

Bütün güller dikenlidir. Önemli olan dikenlere batarak, kanayarak, acı çekerek gülü koklamaktır

Bir zamanlar Akçay Otogarı’nın arkası, kapalı pazar yerinin bulunduğu yerde bol mandalina ağaçları, zeytin ağaçları ve ceviz ağacı vardı. İçinden küçük bir dere akardı tabii cami yapılırken o dere de yok oldu. Bu hikâye de tam orada geçmektedir