Yazılar

Esinti biraz geçmiş.

Bir mısra sessizliğinde öptüm Akan gözyaşın süsledi mürekkebi Ve beyaz sayfaya döküldü Çiçekler tomurcuk saçıyor dört bir yana Yalnızlığın öldü bende Bezenmiş yüreğim ölüm çiçeği ile Mısralarımda sen Koşuyor papatyalar arasında Elinde mutluluk Gökyüzünü öpercesine

Ve bazen dışarıdan sakin görünen bir çocuğun içinde, fark edilmemiş bir yoğunluk vardır.

Kendi sesimden kaçıyorum geceleri, duvarlar beni tanıyor, ben kendimi değil.

Birini sevmek ve ondan vazgeçmek konu alan ve sevmenin de vazgecmenin de zorluğu

Ümidinizi kaybetti iseniz başka bir şeyi kayıp etmeniz gerekmez.

Hiçbir somut faydası olmayacağını bilsek bile insan kalmayı seçmenin, sistemin ruhumuzu ele geçirmesine karşı verilen en büyük zafer olduğunu anlatıyor. Modern dünyanın duyarsızlaştırıcı baskılarına karşı empati, dürüstlük ve vicdan sahibi olmanın mantıksal bir kazancı olmasa da, bu direnişin kendisinin bir galibiyet olduğunu savunuyor.

Kendimizi kusursuz varlıklar olarak görmeyi bırakmanın zamanı gelmiştir belki de.

Hazine sandığı içinizde, kalbinizden geçenlerin cevabını içinizde bulursunuz. Peki sen sandığını açmaya hazır mısın?