Yazılar

Bir yol düştü içime, sessiz ve uzun, Yarım kalmış mevsimler yürüdü peşimden. Bıraktım taşımaktan yorulduğum göğü, Kendime varmak için çıktım kendimden.

"Ne kadar büyürsem büyüyeyim, Bir yanım hep sana evlat kaldı."

Modern rasyonalizm, insanlığa trajikomik bir vaatte bulundu: Yeterince veri toplarsak, varoluşun o tekinsiz boşluğunu evcilleştirebiliriz.

"Gidebilirsin benden..." Özgürsün şimdi...

Bütün fark edilişler...

Elinde alnında, Saçındaki akında, Dünyanın yükü var hala omuzunda...

Şimdi aşk mı, yoksa gurur mu kazanmalı?

Günday’ın edebiyatı, ilk günden bugüne "yeraltı" etiketinin çok ötesine geçen, kendi içinde katmanlı bir dönüşüm sergileyen bir yolculuktur. Kinyas ve Kayra ile başlayan "bireysel isyan" ve "varoluş sancısı" arayışı, sonraki eserlerinde yerini daha karmaşık toplumsal ve felsefi sorgulamalara bıraktı

"Sen ışığım oldun, Ben de sâyen."