Emine Demir

Her insan aynı yükü taşımaz. Aynı yara herkeste aynı acıyı bırakmaz. Bu deneme, görünmeyen mücadelelere ve tek bir doğrunun olmayabileceğine dair bir düşünce yolculuğu.

Dostoyevski’den Camus’ye, Clarissa Pinkola Estés’ten Frida Kahlo’ya uzanan; sevgi, bağımlılık ve yeniden başlayabilme cesareti üzerine bir deneme.

En çok susturduğumuz yanımız, bir gün karşımıza yabancı biri gibi çıkar. Bu öykü, Carl Gustav Jung’un gölge arketipi ve bölünmüş benlik kavramından ilham alarak yazılmıştır.

Gerçek bazen ilk duyduğumuz hikâye değildir. Bu öykü; algının, önyargının ve eksik bilginin insan hayatını nasıl değiştirebildiğini anlatıyor. Disclaimer dizisinden ilham alınarak özgün bir kurgu olarak kaleme alınmıştır.

Bazen insan başka bir ülkeye taşınır ama çocukluğunu yanında götürür. Bu öykü, aidiyet, sınıf, emek ve kendini yeniden kurma mücadelesinin izini sürüyor.

"Bazen insan neyi beklediğini bilmeden bekler. Korkunun, utancın ve yıllarca ertelenmiş duyguların arasında sıkışan bir iç sesin hikâyesi."

Sylvia Plath’in yaşamından esinlenen bu kurgu öykü, bir annenin kış sabahının sessizliğinde çocukları, geçmişi ve yaşamla kurduğu son bağ arasında sıkışıp kalışını anlatıyor.

Dışarıdan kusursuz görünen bir nar, içeride çoktan kaybettiklerini saklıyor olabilir.

Kanadı kırık hissettiğin anlarda bile insanı ayakta tutan en güçlü şey, kendi içindeki sessiz dayanma gücüdür.

Bu yazı, belirsizliğin neden bağımlılık yarattığını ve ilişkilerde neden bu kadar güçlü bir çekim oluşturduğunu anlatır.