Yazılar

hayatın tüm zorluklarına rağmen umudu diri tutmayı ve her sonun aslında yeni bir başlangıca gebe olduğunu anlatır...

Bildiğimiz hâlde yine de acıttı; kaçınılmaz olanı yaşayıp sustuk.

Bir şiir yazıyorsun diye açlar doyurulmayacak Ne gözyaşları, ne akan kanlar durmayacak Bir şiir yazıyorsun diye sınırlar kalkmayacak

.

Bir editörün kaleminden akan endişeler... Soruların doğurduğu sorular... Kuyu derin ve belki sonu var, ama ben henüz ortasında bile değilim. Umarım okuyucu ipi kendine bağlayıp güvenle aşağı iner. Kim bilir içeride neler bulur? Okuyucu artık düşünüre evrilir ve pek tabii o bilir.

Anlamsızlığın anlamının varlığı

Değişim sancılı bir süreçtir, ama sonu başarılar getirir.

"Bir editör ne yapar, metne nasıl dokunur?" diye soracak olursanız; editör, metni eksilterek değil, fazlalığı susturarak büyütür. Sadeleştikçe metin daralmaz; derinleşir, genişler.