Yazılar

Hüzünlü bir vedanın ardından, geriye ne kaldıysa onlar işte...

Bir Ege Kasabası'nda geçmişin izleri arasında dolaşan Leyla'nın çocukluğuna dair bir hatıra.

Onun ayak sesleri, okuduğum dünyanın içinde kendine yer ediniyordu.

Karaoğlan, Çavuş Dede'sinin ölümüyle sarsıldığı sabah, bir yandan yatağına altını ıslatmanın çocuk utancını yaşarken bir yandan da evdeki derin yasa anlam vermeye çalışır. Zahide ablasının gizlice üstünü değiştirmesiyle çocuksu sırrı örtbas edilirken, dedesi cenaze namazının ardından köy....

Bu toplumun ahengi bozulmuş

Mefâîlün Mefâîlün Mefâîlün Mefâîlün kalıbıyla yazdığım bir aruz beyti. Tasavvufi bir anlam çıkarmaktan çok, samîmî bir i'tiraf olarak düşünmek daha doğru olur zannımca.

Bi mola...

Yor babam yor, Yol bitmiyor. Kim gidiyor, Kim geliyor? Gelene selam! Gidene selâ'm... Kalan olursa, Bir merhaba.

Şiir, insanın kendi iç sesine ve saklı yaralarına kulak vermesini sağlayan; edebiyattan müziğe, felsefeden ruh sağlığına kadar insanı iyileştiren ve en karanlık vakitler sonrasında güneşin doğmasını sağlayan vazgeçilmez bir sığınaktır.