Yazılar

Her insan aynı yükü taşımaz. Aynı yara herkeste aynı acıyı bırakmaz. Bu deneme, görünmeyen mücadelelere ve tek bir doğrunun olmayabileceğine dair bir düşünce yolculuğu.

Nasılsın? Nasılız?

Bozkırın ağacı, denizin kıyısında sessizce bekliyordu. Herkes denizi seyrediyordu; ben ise denizi seyreden bir kavağı... Onu izlerken anladım ki bir ağacın anlamını yalnızca yaşadığı coğrafya değil, yüzyılların ona yüklediği hafıza da belirliyor. Belki de insanın hikayesi tam burada başlıyor.

Ay ışığı vuruyordu gerdanına Boynundaki o küçük çukur Geceye düşmüş bir yıldız gibiydi

Kalsaydı değişir miydi dünyası?

İnsan bazen kalabalıklar içinde de yalnızdır. Modern hayat bizi birbirimizden uzaklaştırmıştır. Teknoloji geliştikçe iletişim kurmak kolaylaşmış ama gerçek bağlar zayıflamıştır. Tanıdınız mı?

Edebiyat, konforlu evler inşa etmek değildir; o evlerin duvarlarını, bir kelimeyle, bir imgeyle, bir duruşla içeriden yıkabilmektir. Benim ihlalim, kelimelerden örülmüş bu sessizlikte başlıyor. Sizinki nerede?

Dostoyevski’den Camus’ye, Clarissa Pinkola Estés’ten Frida Kahlo’ya uzanan; sevgi, bağımlılık ve yeniden başlayabilme cesareti üzerine bir deneme.

MODERNİTEYE KARŞI SİNİK BİR MANİFESTO