Yazılar

Bir gelinin aile içinde fiziksel değil duygusal olarak nasıl daraltıldığını ve kabul görmeyen insanın zamanla kendini nasıl yabancı hissettiğini anlatır.

Unutulmaya çalışılan bir aşkın ardından geride kalan hatıralarla yaşayan bir insanın iç konuşmasını ve susmayan özlemini anlatır.

Baharın gelişiyle birlikte sevgiyi unutur gibi yapıp içinde saklayan bir insanın, özlem ve bekleyişle yeşeren içsel hikâyesi.

“Annemin gidişlerini en çok kırmızı ceketinden hatırlıyorum.” Öykü, bir kız çocuğunun annesine duyduğu derin bağlılığı; çocukluk hafızasında hiç yaşlanmayan bir anne figürü üzerinden anlatır.

Gök henüz tam kararmamıştı; Tanrı Dağları’nın ardından son ışık çekiliyordu. Ben, demir kokusunu bilen bir alp; sen, obanın en güzel kızı… Ve sana şöyle seslenirdim:

Ey Börte Ujin, eğer gök bana bir yurt verdiyse, ben onun en sıcak köşesini senin sessizliğine kurdum.

Yayınlanmış olan kitabımın ilk şiiriyle sizi tanıştırmak isterim Merhaba 🌼

"bizi yaz, anlat diyorlar.bir gün yok olduğumuzda senin satırların bizi ölümsüz kılacak diyorlar. "

Bir gecede yolları kesişen taşıyıcı, doktor ve annenin hikâyesi; öfke, vicdan, kayıp ve kaderin acı yüzünü aynı hastane koridorunda buluşturur.