Kaiser

İnsan geçmişiyle yaşayamıyor. Çünkü geçmiş, geçmişte kalmıyor. Attığın her adımın altında eziliyor. Her aynada sana yeniden bakıyor. Sokak lambalarının altında karanlığın sessizliği akıyor. Herkes hayatına devam ediyor ama sen olduğun yerde kalıyorsun.

"Üzerinde ölüm kokusu var."

Kimseyi yargılamayacak kadar kirliyim.

Benim gözlerim keskindir.

Dünyanın en kötü insanı bile bazı çizgileri geçmemesi gerektiğini öğrenebilir. Öğrenmelidir.

Ve ilk kez, kendimin yükü değil; kendim olacağım.

İki şey hic değişmiyor.

İnsan hem kılıç olmalı hem kalkan. Hem fırtına olmalı hem liman.

Benim poşetim neden boş?

"Dönebilseydim eğer, o günkü sizleri yaşatmak için bugünkü beni öldürmeyi göze alamazdım. Yapamazdım."

"Beni, benimle ve bana ait olanlarla bile yenemezsiniz."

Karanlığın olduğu yerde çiçek mi açarmış hiç?