Nuray Ş.

"İnsanların çoğunu ilgilendiren şeyler, beni hiç ilgilendirmiyordu" diyen Bukowski şu an içim...

Hızlı seç, hızlı vazgeç, yoluna bak...

Ama yine de siz en iyisi bu yazıyı okuduktan sonra kendinize sıkı bir sarılın. Çağımız bunu tavsiye ediyor.

"Beni hemen anlamalısın," diyen ses, aslında Winnie’nin "beni duyuyor musun Willie?" diye seslenen çaresizliğiyle aynı kökten besleniyor...

MÜLKSÜZLER

Bazı yazıları okurken hemen anlıyorum. Cümle daha ikinci paragraftayken içimde küçük bir alarm çalıyor. Her cümle yerli yerinde ama insan yok içinde. Sanki biri duygu yaşamamış da duyguyu taklit etmiş gibi.

Evden çıkmak, bir savaş alanına silahsız girmekten farksızdı...

Vladimir ve Estragon’un yol kenarında geçen durağan bekleyişi aslında çoğumuzun hayatına benzer; insan bazen gerçekleşmeyeceğini bildiği şeylere bile tutunur...

Muskacılar ve Kuantum Sosu...

Taslaklarda biriken cümleler...

“İç sesini kaybeden çağın insanına, Rilke’nin eşliğinde kısa bir iç yolculuk”

Yıkımın Estetiği...